zondag 24 april 2016

Kleverparkmarkt 2016

Nog een maand en dan is ie er weer: de jaarlijkse Kleverparkmarkt waar onze stichting al een aantal jaren een vaste kraam heeft met tweedehands kinderkleding. Het is een enorme organisatie, en daarom ben ik er begin april al mee begonnen. Ik had weer veel kinderkleding gekregen en dus moest de voorraad nodig vervangen worden.

Allereerst kijk ik de gekregen kinderkleding na. Zitten er vlekken op, is het ergens stuk, moet het gewassen worden? Als de kleding helemaal in orde is, doe ik ze op hangertjes, komt er een prijsje op en hang ik de kleding op maat op een kledingrek op wieltjes. Dan neem ik het kledingrek mee naar de voorraad (die keurig in een grote kast hangt) en ga ik wisselen: oude kleding eruit, nieuwe erin. De oude kleding is overigens nog netjes, maar die heb ik al een of twee jaar in de voorraad. Deze kleding wordt opgestuurd naar Eritrea.
Ik heb inmiddels zoveel broeken en t-shirts dat ze niet meer in de hangkast passen. Sinds een paar jaar leggen we die op maat op stapels op een grote tafel. 1 Euro per stuk en uitzoeken maar. Ook bij de gekregen kleding zaten weer veel broeken en t-shirts. Die heb ik samen met mijn vriendin op maat gelegd en die moeten nu nog tussen de andere stapels broeken en t-shirts gestoken worden. Want het eindresultaat moet straks zó op de grote tafel gelegd kunnen worden.

Ik heb een lijstje gemaakt met zaken die nog tevoren gedaan moeten worden. Als ik elke dag iets doe, dan ben ik 28 mei helemaal klaar voor deze gezellige markt. Ik ben benieuwd of we dit jaar de recordverkoop van  460 euro kunnen evenaren!

zondag 8 november 2015

Zuster Georgina's Depend Clinic

Afgelopen winter openden de Daughters of Charity (de zusters waar we mee samenwerken) een kleine vestiging in een dorpje. De eerste dorpsbewoners kwamen al snel vragen om medische hulp. Daar er zo'n 10 kilometer verderop een staatskliniek is, mogen de zusters in dit dorp geen kliniek openen. Zuster Georgina, verpleegster van beroep, wilde 'haar' mensen niet teleurstellen en besloot in het schuurtje bij het zusterhuis wat medicamenten te verzamelen, zodat ze in noodgevallen toch zou kunnen helpen. Ze vertrok naar de hoofdstad Asmara om hier en daar wat medicijnen te kopen. Bij een uitgiftepunt voor klinieken vroeg ze wat ze nodig dacht te hebben. De baliemedewerkster noteerde het en vroeg: wat is de naam van uw kliniek? Zuster Georgina, niet op haar mondje gevallen, aarzelde even en zei toen: Depend Clinic. Toen de dame haar vreemd aankeek, voegde de zuster eraan toe: yes, because we depend on you.
Kijk, zo'n zuster wil je onmiddellijk steunen met haar 'kliniekje'. Toen wij in de zomer weer vaten met materialen opstuurden, zat daar een pakket in voor zuster Georgina: paraffine-gaasjes voor brandwonden, wondgel, pleisters, paracetamol en vitamine-kauwtabletten.

zaterdag 7 november 2015

Een bijzonder bezoek

In de herfstvakantie zijn we op bezoek geweest bij de stichting Medic in Apeldoorn. We kennen de website van de stichting al redelijk lang, maar we hebben er nooit iets mee gedaan. We wisten dat zij medische materialen inzamelen en die opknappen voor ontwikkelingslanden.

Tijdens het bezoek vielen we van de ene verbazing in de andere. Het gebouw waarin Medic gehuisvest is, is werkelijk enorm groot. Overal is opslag van materialen: rijen rolstoelen, couveuses, onderzoekstafels, hoog/laag-bedden, en grote apparatuur als ultrasound scanners en operatielampen. Er werkt een groot aantal gepensioneerde vakmensen. Zij zorgen elk op hun eigen vakgebied dat de ingezamelde medische apparaten weer goed functionerend hun weg kunnen vinden naar gezondheids-projecten in economisch achtergebleven gebieden.

Wat Medic belangrijk vindt is dat er continuïteit is in de projecten die zij ondersteunt. Steun aan langlopende projecten geeft hen de mogelijkheid werkelijk het verschil te maken.

Voor onze stichting werkelijk geweldig. Omdat
de zusters 7 klinieken hebben door het hele land is er nog veel wat gerealiseerd moet worden.
Wij mochten dan ook een wensenlijstje achter-
laten.

Het is jammer dat dit geweldige bedrijf in Apeldoorn staat. Ik zou er zó als vrijwilliger willen werken!


www.medic.nl



donderdag 13 augustus 2015

Kledingwinkeltje

Vandaag heb ik geen vaste afspraken: een goede dag om eens flink in mijn kledingwinkeltje aan de slag te gaan.
Sinds enige jaren verkoop ik goede tweedehands kinderkleding ten bate van de stichting. De kleding krijg ik van alle kanten aangereikt. Deels is dat kinderkleding die ik opstuur naar Eritrea, en deels kinderkleding die ik kan verkopen. Ik vraag altijd aan de gulle gevers of ze met die regeling akkoord gaan. De kleding die ik kan verkopen kijk ik goed na en was het eventueel. Dan komt er een veiligheidsspeldje op met een gekleurd draadje, als prijsindicatie. Daarna wordt het op maat opgehangen.



Vroeger werd de kleding in tassen opgeborgen, maar tegenwoordig heb ik een grote kast met kledingroedes, zodat ik alle kleertjes netjes kan uithangen.
Dit keer heb ik weer veel nieuwe kleertjes gekregen. Maar mijn kast hangt al helemaal vol, dus er moet ruimte gemaakt worden. Binnenkort sta ik op een kofferbakmarkt waar ik wel wat uitverkoopjes kwijt kan

zaterdag 25 juli 2015

Een vliegende kraai

Een vliegende kraai vangt altijd wat. Dat heb ik wel geleerd tijdens mijn 'strooptochten' op zoek naar medische materialen of babykleding voor Eritrea.

Zo kon ik onlangs via Marktplaats diabetesmaterialen ophalen in Haarlem. Gratis. Was voorgeschreven voor een zwangere vrouw, maar na de bevalling niet meer nodig. Het echtpaar kwam uit Iran. De man gaf mij de spullen en vroeg of het voor mijzelf was. Ik vertelde hem over ons project en hij vond het prachtig wat we deden. Aangekomen bij mijn auto hoorde ik roepen vanaf een balkon op de flat. De man stond naar me te zwaaien en zei dat hij nog iets voor me had. Wat bleek: hij had zijn vrouw mijn verhaal verteld en zij had gezegd: geef haar dan ook de babykleertjes die we over hebben. En zo kreeg ik naast de diabetesmaterialen ook een zak met mooie babykleding, en juist de kleine maatjes die ik nodig heb voor de babypakketjes die ik voor de kraamkliniek maak.


Vlak erna kreeg ik een mailtje van een vrouw die vroeg of onze stichting nog 4 zakken kinderkleding en -schoenen kon gebruiken. Ik vroeg me af of ik deze vrouw moest kennen of waar ze mij dan van kende. Het bleek dat ik een tijd terug had gereageerd op een advertentie op Marktplaats voor gratis kinderkleding in kleine maten. Ik was net te laat want zij had de kleding inmiddels weggegeven aan een moeder met een tweeling die dat heel goed kon gebruiken. Maar .... ze had mijn mailadres bewaard en onze website bekeken en dacht: deze keer geef ik het aan Eritrea Hagez.

Je ziet, soms moet je er wat voor doen (en dat doen we graag) en soms wordt het je gewoon in de schoot geworpen.


zaterdag 18 juli 2015

Lekker creatief

Vóór mijn vorige blog over Lida's mandje, heb ik 3 maanden geen bericht gemaakt. Niet gewerkt aan de stichting, zou je denken, maar niets is minder waar. Zeker de laatste periode - /mei/juni - heeft Albert heel hard gewerkt aan het jaarverslag en de jaarrekening van 2014. Intussen hield ik huis & leven draaiend en tussendoor haalde ik materialen op: handdoeken bij onze 'vaste leverancier' Fysiotherapiepraktijk Van der Ham en medicijnen bij verschillende mensen waarvan een familielid was overleden. Alles moet dan ook 'geregistreerd' worden opdat de ik goede gevers een berichtje kan sturen als de materialen zijn aangekomen in Eritrea.

Nu dan weer rustig aan een nieuwe zending voorbereiden. Als eerste naai ik handdoeken. Ik heb inmiddels een hoeveelheid grote badlakens verzameld, maar die zijn in de kliniek onhandig om te gebruiken. Daarom knip ik ze doormidden (soms zelfs in drieën) en zoom ik ze af. Ze zijn voor mij ook reuze handig te gebruiken als 'stoppers' in de vaten: alle gaten tussen de materialen in vul ik met handdoeken en kinderkleding.
Op de volgende klus verheug ik me, tenminste als er tijd is om het rustig aan te doen, zoals nu. Ik ga weer babykits maken: pakketjes voor moeders die komen bevallen in de kliniek zonder spullen voor hun nieuwe baby. In een babycape verpak ik rompertjes, sokjes, een mutsje, een boxpakje en wat kleine kleertjes.




De babycapejes van fleece (worden daar altijd gebruikt) maak ik van goedkope fleecedekens, ik kan er twee uit één deken maken. Maar soms heb ik stukken over en die wil ik dan toch niet weggooien. Zo had ik al enige jaren een prachtige blauwe fleece das bewaard (kerstpakket!) en die heb ik nu gecombineerd met lichtblauwe fleece. Voor het 'baby-effect' nog hier en daar een kantje en dan is er weer een mooi capeje klaar.
Vanuit Engeland kregen we o.a. kinderkleertjes maar ook gehaakte en gebreide dekentjes. Sommige waren echt klein uitgevallen en ik besloot er twee aan elkaar te zetten, er een capuchon aan te haken en alles om te haken met zo'n mooi randje golfjes.



donderdag 2 juli 2015

Lida's mandje

Onlangs is onze trouwe donateur Lida overleden. Zij vroeg haar kinderen om op haar overlijdenskaart te zetten dat ze graag een gift wilde voor onze stichting. Een half jaar eerder overleed haar man Theo en ook daar stond het verzoek voor een gift aan Eritrea Hagez op de overlijdenskaart. Zij waren beiden zeer trouwe donateurs die alles volgden wat we deden.

Haar kinderen belden me laatst op met de vraag of ik nog medicijnen en verbandmaterialen kon gebruiken. Die had ik een half jaar geleden ook al bij Lida zelf opgehaald, maar die waren toen van haar man Theo.

Aan de koffie, samen met de dochters, kwam er een mandje tevoorschijn. Een Eritrees mandje, dat we indertijd hadden gegeven: een cadeautje voor onze trouwe donateurs.
Dat mandje had Lida op een kastje in de hal gezet. Als haar visite de jassen weer aantrok, wees ze ernaar en vroeg ze een symbolische bijdrage voor onze stichting. En die bijdrage was dan ook symbolisch, in de vorm van kleine euromuntjes. Zelf zette zij die muntjes regelmatig om in een grote bijdrage.
Dat was Lida ten voeten uit: zelf niet in de spotlights, maar wel met een hele grote intentie kleine prikkels geven aan de mensen om haar heen.
Dat mandje met de centjes laten we zo als het is. Het krijgt een apart plaatsje.